رباعی شمارهٔ ۹۳ ابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای احمد دلخسته تو با ما چونی
وای تازه گل خّرم رعنا چونی
ما بی تو چو پروانه ز بی پروایی
ای چشم و چراغ ما تو بی ما چونی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس حسرت و نگرانی درباره‌ی نبودن احمد اشاره دارد. شاعر می‌پرسد که احمد چطور است و به او یادآوری می‌کند که بدون او، حال و روزشان شبیه پروانه‌ای بی‌پرواز است. احمد برای آن‌ها مانند چشم و چراغی است که بدون او، زندگی رنگ و بویی ندارد.