شمارهٔ ١٠ - ترجمه ابن یمین
ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
بدوستی که نیاید امیدها همه راست
نه هر چه نیز بترسند از آن شود واقع
چو در میانه مرد و بلا شبی باشد
چه داند او که چه سازد بصبحدم صانع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این موضوع اشاره دارد که دوستی که در زمان سختی‌ها و مشکلات کنار ما نیست، امیدها را به یأس تبدیل می‌کند. ترس از مشکلات همیشه به حقیقت نمی‌انجامد و آدمی در میانه مشکلات نمی‌داند چگونه باید به صبح و به آینده امیدوار باشد، زیرا زندگی پر از ناشناخته‌ها و شرایط سخت است. در اینجا به نقش خداوند به عنوان خالق و سازنده مشکلات نیز اشاره شده است.