نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٨ - ترجمه ابن یمین

ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

می در میان سفره و گل بر کنار آب

گویند بهر دیده و دل داروئی نکوست

باشد نکو ولی همه خوبی و خرمی

جمعست اندرو که دلت دوستدار اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، اشاره به این است که وجود می (شراب) و گل در سفره و کنار آب برای چشم و دل دارویی خوب و شادی‌بخش است. اما در واقع، همه این خوبی‌ها و شادی‌ها از عشق و دوستی دل به محبوب ناشی می‌شود و اهمیت واقعی در دل دوستدار است.