شمارهٔ ٨ - ترجمه ابن یمین
ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
می در میان سفره و گل بر کنار آب
گویند بهر دیده و دل داروئی نکوست
باشد نکو ولی همه خوبی و خرمی
جمعست اندرو که دلت دوستدار اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، اشاره به این است که وجود می (شراب) و گل در سفره و کنار آب برای چشم و دل دارویی خوب و شادیبخش است. اما در واقع، همه این خوبیها و شادیها از عشق و دوستی دل به محبوب ناشی میشود و اهمیت واقعی در دل دوستدار است.