شمارهٔ ١۴ - ترجمه ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که شاعر با شخصی احمق روبرو شده که نادانی خود را با رفتارهایش نشان می‌دهد. شاعر به دلیل حلیمی که از خود نشان داده، از سادگی طرف مقابل فراتر رفته و به نوعی خود را آرام و معقول نشان داده است. در آخر، اشاره‌ای به عود (چوب معطر) دارد که به دلیل سوختن، بیشتر از بوی خوشش نمایان می‌شود و این به نوعی نشان‌دهنده افزایش ارزش و اثر مثبت در مواجهه با کسانی است که نادان و بی‌اطلاع هستند.