نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۴ - ترجمه ابن یمین

ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

حلال داشت عراقی نبید و شربش را

ولیک کفت حرامست باده و مستی

خلاف کرد حجازی و گفت هر دو یکیست

حلال دادن می ازین اختلاف تا هستی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار درباره‌ی اختلاف نظر در مورد حلال و حرام بودن نوشیدنی‌های الکلی است. شاعر اشاره دارد که در عراقی بودن شراب، حلال است، اما برخی مثل حجازی‌ها می‌گویند که حرام است و هر دو فرقی ندارند. شاعر می‌گوید تا زمانی که زندگی ادامه دارد، این اختلافات در مورد حلال و حرام شراب وجود خواهد داشت.