نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵٨ - ترجمه ابن یمین

ابن یمین فریومدی / اشعار عربی / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر حاکمی که مذهب ظلم آیدش پسند

و آنرا بجد گرفت و بر آن اکتساب اوست

او را بروزگار رها کن که عنقریب

آرد بر او بس آنکه نه اندر حساب اوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن اشاره به این دارد که هر حاکمی که به ظلم و بی‌عدالتی متوسل شده و آن را پذیرفته، باید رهایش کرد. زیرا او به زودی با عواقب اعمال خود روبرو خواهد شد و در آن زمان، عذاب و حسابی که از آن غافل بوده، او را در بر خواهد گرفت.