شمارهٔ ۱۱۶ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر احساسات عاشقانه و دلتنگی خود را با تصاویری زیبا و استعاره‌های قوی بیان می‌کند. او از خواب و خیال معشوق و تأثیر آن بر دلش صحبت می‌کند و به صبحگاهی اشاره می‌نماید که نسیم باخبرش می‌کند. شاعر به عشق و فراق و دردهای آن اشاره کرده و می‌گوید که تا کی دلداده باید در رنج باشد و از چشمش اشک بریزد. او آرزو می‌کند که کسی باشد تا بوی وصال معشوق را به خستگان برساند و در نهایت به زیبایی و جذابیت معشوق به عنوان کمانی که تیرهای حوادث را دفع می‌کند، اشاره می‌کند. شعر پر از احساسات عمیق و آرزوی وصال معشوق است.