نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۴۳ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

کار عشاق است جان در عشق جانان باختن

عشق جانان در حقیقت نیست جز جان باختن

کر کنم جان در سر سودای وصلش باک نیست

زانکه در کوی سلامت عشق نتوان باختن

تا ز عاج و انبوسش گوی و چو کان کرده اند

هیچ ناید خوشترم از گوی و چوکان باختن

نرد خوبی در تمامی بر بساط دلبری

کس نیارد مثل او در ملک ایران باختن

آشکارا خواهم افکندن سر اندر پای تو

زانکه آمد دل بجان از عشق پنهان باختن

گر ببازم دین و دنیا بر بساط عشق او

بر تو دشوارست باشد بر من آسان باختن

جان بجانان گر دهد ابن یمین عیبش مکن

کار عشاقست جان در عشق جانان باختن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان عشق و فداکاری عاشقانه می‌پردازد. او از جان باختن در راه عشق معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در عشق واقعی، نباید از باختن ترسی داشت. عشق جانان را پیروزی بر دیگر نعمت‌ها می‌داند و می‌گوید که هیچ چیز برایش شیرین‌تر از باختن در این مسیر نیست. شاعر همچنین به بی‌همتایی معشوق اشاره می‌کند و صمیمیت خود را برای فدا کردن جان و مال در راه عشق او ابراز می‌دارد. در نهایت، او به این نکته تأکید می‌کند که عاشقان باید بدون هیچ‌گونه قید و شرطی، عشق را بپذیرند و فدای آن شوند.