شمارهٔ ١٠۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
چشم مهر از فلک سفله چه داری چو ازو
جز جفا و ستم و حیله عیانست که نیست
از جفا کاری و بد مهری و بد کرداری
چرخ بد عهد دنی را چه نشانست که نیست
نیک مردان جهانرا بقضایای امور
از جفای فلک دون چه زیانست که نیست
فلک از بیهنری دشمن اهل هنر است
مهر اهل هنرش در دل از آنست که نیست
اهل دانش همه در رنج و عذابند ز دهر
و آنکس از دائره بیهنرانست که نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر ناامیدی شاعر از دنیای ظلم و احساس بی‌عدالتی است. او به فلک (آسمان) اشاره می‌کند و می‌گوید که از آن جز جفا، ستم و شیوه‌های ناپسند دیده نمی‌شود. شاعر اشاره می‌کند که نیکان و اهل هنر و علم در این دنیا رنج می‌برند و chẳng چیزی جز بی‌مهری و جفای سرنوشت نصیب آنان نمی‌شود. این احساس عمیق از ناکامی و بی‌عدالتی در برابر تلاش‌های اهل دانش و هنر در این دنیا به وضوح احساس می‌شود.