نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١٣٨ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

عالیجناب حضرت دستور شه نشان

کز وی بجاه گنبد گردون فروتر است

ایوان او کجاست ندانم که بر ثری

کز آستانش گنبد گردان فروتر است

در نزهت از مکانت آن بزم دلگشای

صد پا به پیش روضه رضوان فروتر است

در وی که هیچ دیده ندیدست ناپسند

آخر چرا فرشته ز شیطان فروتر است

فرعون برترست ز موسی بمرتبت

هارون بقدر و جاه ز هامان فروتر است

مپسند صاحبا که در آنمجلس رفیع

دانا کسی بود که ز نادان فروتر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عالیجنابان و بزرگان است که به مقام و منزلت آنها در مقایسه با دیگران اشاره دارد. شاعر از جایگاه والای یکی از شخصیت‌ها سخن می‌گوید و می‌گوید که حتی آسمان هم از او پایین‌تر است. او در توصیف این شخصیت می‌پرسد که ایوانش کجاست که چنین مرتبه‌ای دارد. شاعر همچنین سطح بالای این فرد را در مقایسه با دیگران، از جمله فرشتگان و پیامبران، به تصویر می‌کشد و تأکید می‌کند که حتی دانایان نیز در چنین مجلسی از او پایین‌تر هستند. به‌طور کلی، شعر به مدح و ستایش این عالیجناب می‌پردازد و مقام او را بالاتر از همه موجودات دیگر قرار می‌دهد.