شمارهٔ ١۴٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
فرزند خواجه در هنر از خواجه کمترست
گر چه بشکل و صورت و هیئت بسان اوست
منگر بدانکه این پدرست آن پسر و لیک
بس مغز کز بدی نرسد در بهای پوست
خاقانی بلند سخن خود مثال این
گفتهست نکتهای بشنو ز انکه بس نکوست
گیرم که مار چو به کند تن بشکل مار
کو زهر بهر دشمن و کو مهره بهر دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به مقایسه فرزند و پدر پرداخته شده است. شاعر بیان میکند که فرزند خواجه در هنر به اندازه پدرش نیست، حتی اگر از نظر شکل و ظاهر شبیه او باشد. او به این نکته اشاره میکند که ارزش واقعی به جوهر و محتوا است نه به ظاهر. همچنین به نقل قولی از خاقانی اشاره میکند که به اهمیت درک و شناخت میپردازد. در پایان، با مثال مار، اشاره میشود که ممکن است ظاهراً شبیه هم باشند، اما ویژگیها و خاصیتهای درونی متفاوتی دارند.