نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١۴٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فرزند خواجه در هنر از خواجه کمترست

گر چه بشکل و صورت و هیئت بسان اوست

منگر بدانکه این پدرست آن پسر و لیک

بس مغز کز بدی نرسد در بهای پوست

خاقانی بلند سخن خود مثال این

گفته‌ست نکته‌ای بشنو ز انکه بس نکوست

گیرم که مار چو به کند تن بشکل مار

کو زهر بهر دشمن و کو مهره بهر دوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر به مقایسه فرزند و پدر پرداخته شده است. شاعر بیان می‌کند که فرزند خواجه در هنر به اندازه پدرش نیست، حتی اگر از نظر شکل و ظاهر شبیه او باشد. او به این نکته اشاره می‌کند که ارزش واقعی به جوهر و محتوا است نه به ظاهر. همچنین به نقل قولی از خاقانی اشاره می‌کند که به اهمیت درک و شناخت می‌پردازد. در پایان، با مثال مار، اشاره می‌شود که ممکن است ظاهراً شبیه هم باشند، اما ویژگی‌ها و خاصیت‌های درونی متفاوتی دارند.