شمارهٔ ١۵٠ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره ناامیدی و سردرگمی شاعر از وعده‌هایی است که به او داده شده، به ویژه از سوی شخصی به نام آصف زمان. شاعر احساس می‌کند که وعده‌ها رد شده و بر خلاف انتظارها، وعده‌ها عملی نشده است. او به این نکته اشاره می‌کند که بسیاری از انسان‌ها امید به وعده‌ها دارند، اما در نهایت عاقبت و سرنوشت آنها شگفت‌آور است. شاعر از وجود کسی مانند آصف زمان در جهان شاکی است و می‌گوید که فقط اوست که دلش به وعده‌هایش خوش بوده است.