شمارهٔ ١۵٣ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گفتم بدل که غم مخور اندر جهان بسی
هر چند نظم حال تو بی اختلال نیست
از فیض لطف او مکن امید منقطع
گر دولتی قرین تو گردد محال نیست
کز کارگاه غیب بسی میشود پدید
نقشی که در خزانه وهم و خیال نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید در دنیا غمگین بود، حتی اگر وضعیت شخصی‌مان تغییر نکند. او می‌گوید که نباید از لطف و رحمت خدا ناامید شد، زیرا ممکن است در آینده خوشبختی نصیب‌مان شود. همچنین، شاعر به این بُعد غیرقابل دیدن هستی اشاره دارد که در آن موضوعات و حقایق بسیاری وجود دارد که هنوز به چشم نمی‌آیند.