نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١۵۵ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

گر جهانی ز دست تو برود

مخور اندوه آن که چیزی نیست

عالمی نیز ار بدست افتد

هم مشو شادمان که چیزی نیست

بدو نیک جهان چو برگذر است

در گذر از جهان که چیزی نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که اگر چیزی از دست برود یا از دست ما خارج شود، نباید ناراحت شویم؛ زیرا در واقع هیچ چیز دائمی نیست. حتی اگر عالمی به‌دست آید، نباید شادمان شد چون همه چیز در گذر است و در نهایت ارزش چندانی ندارد. زندگی و جهان مانند برگ درختی هستند که به سرعت می‌گذرند و هیچ چیز را نباید جدی گرفت.