شمارهٔ ١۵۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گر آسیای چرخ ترا آرد میکند
باید که همچو قطب نمائی در آن ثبات
روزی دو گر شود ایام بد کنش
هم عاقبت نکو شود ار باشدت حیات
تا زنده ئی مدار ز احداث دهر باک
بیرون ز مرگ سهل بود جمله حادثات
گر نوازد فلکت غره مباش از پی آن
کش صعودی نبود کونه هبوطی ز پی است
ور بلندی دهدت بخت بدان نیز مناز
کارتفاعی نبود کش نه سقوطی ز پی است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌آموزد که در برابر مشکلات و ناملایمات زندگی باید مقاوم و ثابت قدم باشیم. شاعر اشاره میکند که اگرچه ممکن است روزهایی بد به سراغ ما بیایند، اما در نهایت زندگی خوب خواهد شد، به شرطی که در این دوران سخت، مایوس نشویم. همچنین، شاعر تأکید میکند که نباید از موفقیت‌های موقتی خوشحال شویم و یا از مشکلات موقتی ناراحت، زیرا هر حالت بالا و پایینی در زندگی وجود دارد و باید با آرامش و ثبات به مسیر خود ادامه دهیم.