نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١۶٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

منم ابن یمین ذاتی که او را

هزار و یک چو بشماری صفاتست

چه میگویم صفت گر باز خواهی

صفات حضرت من عین ذاتست

منم آن چشمه کزوی می تراود

نمی کان نم بنام آبحیاتست

توهم این وصف داری گر بدانی

مپنداری که آن از ترهاتست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابن یمین درباره خود صحبت می‌کند و می‌گوید که او دارای صفات زیادی است که به ذات او تعلق دارند. او خود را به عنوان منبعی می‌داند که از آن معرفت و زندگی جاری می‌شود. همچنین به شنونده این پیام را می‌دهد که اگر بداند، او نیز چنین صفاتی دارد و نباید آنها را بی‌اساس و توهمی بپندارد.