نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١٧٢ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

معنی طلب که بر در و دیوار صورتست

مغزست نزد مردم دانا هنر نه پوست

همچون پیاز جمله تن ار پوست گشته ئی

گند دماغ از تو نه دشمن خرد نه دوست

معنی نو طلب منگر جامه کهن

بگذر ز صورت بد اگر سیرتش نکوست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم و عمق هنر و دانش اشاره دارد. شاعر می‌گوید که معنی واقعی چیزها در باطن آنهاست و تنها ظاهر اهمیت ندارد. او به ما می‌آموزد که باید به عمق مسائل توجه کنیم و از ظواهر نگذریم. مانند پیاز که لایه‌های بیرونی‌اش اهمیتی ندارد، محتویات درونی آن ارزشمند است. همچنین، شاعر توصیه می‌کند که به دنبال نوآوری و معنای تازه باشیم و از ظاهر قدیمی و ناپسند دوری کنیم.