شمارهٔ ١٨۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هر چه داری بخور و بذل کن و باک مدار
که ترا طعنه زند کس که فلان متلافست
نبود هر چه کنند اهل کرم بی توجیه
چه توان کرد که آن نزد بخیل اسرافست
حاسدم مسرف اگر گفت چه غم کابن یمین
نشمرد جود ز اسراف گرش انصافست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به اهمیت بخشش و بلاعوض دادن می‌پردازد و تأکید می‌کند که نباید از طعنه‌ها و قضاوت‌های دیگران هراسی داشت. فردی که بخشنده است نباید نگران باشد که دیگران او را به اسراف متهم کنند، زیرا بخشش کار اهل کرم است و اهمیت آن به دور از قضاوت‌های بخیلانه است. در نهایت، اگر حسادت یا قضاوت نادرستی در مورد کسی باشد، نباید مانع بخشندگی او شود.