شمارهٔ ١٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
عزلت و انزوا و تنهائی
برهانندت از هزار بلا
رسته از دام هر زبون گیری
زینچنین حالها بود عنقا
گوشه ئی و جریده ئی که در او
جمع باشد لطایف شعرا
هر که دارد بسان ابن یمین
نیست تنها که هست با تنها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، عزلت و تنهایی به عنوان راهی برای رهایی از مشکلات و بلایا معرفی شده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در گوشه‌ای از تنهایی، می‌توان جمعی از لطایف شعرا را مشاهده کرد. او همچنین بیان می‌کند که کسانی که همچون ابن یمین هستند، واقعاً تنها نیستند زیرا در دل تنهایی، ارتباطی خاص با دیگران دارند. به طور کلی، تنهایی می‌تواند به نوعی آزادی و ارتباط معنوی عمیق منجر شود.