شمارهٔ ١٩۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
هر که را دسترس بنقره و زر
باشد و بهره بر ندارد هیچ
وانکه بر آب زندگانی خویش
تخم خیرات می نکارد هیچ
ابر او بر زمین تشنه دلان
خشکسال کرم نبارد هیچ
صفر باشد بپیش ابن یمین
صفر را کس چه میشمارد هیچ
نقد او بر محک صرافان
بپشیزی عیار نارد هیچ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به سرنوشت افرادی اشاره می‌کند که با وجود دسترسی به ثروت (نقره و طلا) و امکانات مالی، از آن بهره نمی‌برند و خیری برای دیگران نمی‌کارند. همچنین به این نکته می‌پردازد که اگر کسی در زندگی خود کار نیکی انجام ندهد، مانند بارش باران بر زمین تشنه، فایده‌ای ندارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که ارزشی که برای چنین افرادی قائل‌اند، مانند عدد صفر است که اهمیتی ندارد و در بازار نیز بی‌ارزش است. این شعر به اهمیت عمل نکردن به نیکویی‌ها و بی‌فایده بودن ثروت بدون کار خیر اشاره می‌کند.