نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ١٩٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای که اندر شرب می ما را ملامت می‌کنی

شرب می از رشد باشد زان کزو گیرد سماح

می نگه دارد نفوس خلق را از عیب بخل

وان کزو آید سخاوت باشد از اهل فلاح

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شخصی که او را به خاطر نوشیدن شراب ملامت می‌کند، پاسخ می‌دهد. او می‌گوید که شراب می‌تواند موجب رشد و ترقی انسان‌ها شود و از سوءنیت و بخل دور نگه دارد. همچنین، از می به عنوان عاملی برای سخاوت و کامیابی یاد می‌شود که به انسان‌ها کمک می‌کند به سمت خوبی‌ها حرکت کنند.