شمارهٔ ٢٢٠ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
انصاف فلک بین که درینمدت اندک
چه شور برانگیخت ز بیداد و چه شر کرد
اسباب مرا داد بتاراج و پس آنگه
سد رمق قوت حواله بجگر کرد
گردون چه بود چیست ستاره چه بود چرخ
تقدیر خدا بود حواله بقدر کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساس نارضایتی و ناامیدی شاعر از وضعیت موجود اشاره دارد. شاعر از انصاف و قضا و قدر آسمانی شکایت می‌کند که چگونه در مدت کوتاهی باعث برانگیختن شور و شر شده است. او احساس می‌کند که همه چیزش به تاراج رفته و مشکلات زندگی او را تحت فشار قرار داده‌اند. در نهایت، او به تقدیر الهی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که همه این سختی‌ها بخشی از سرنوشت اوست.