شمارهٔ ٢٢۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
آصف ثانی علاء دولت و دین
چون سلیمان جهان بکام تو باد
تا بود عمر جاودانت چو خضر
چشمه آبحیات جام تو باد
زهره ازهر کنیز مجلس تست
خسرو سیارگان غلام تو باد
زینت و زیب و بهای سکه ملک
از لقب فرخ و ز نام تو باد
گفته قضا تیغ آبدار ترا
جفن عدو کمترین نیام تو باد
خصم جگر تشنه را در آتش غم
آبخور از چشمه حسام تو باد
هر شفق و صبح کز افق بدمد
فرخی فال صبح و شام تو باد
تا که بود سبز خنک چرخ شموس
ابلق تند زمانه رام تو باد
وز کرمت زیر پای ابن یمین
باره رهوار خوش لکام تو باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش آصف ثانی، پادشاه و حاکم زمانه خود می‌پردازد. شاعر آرزو می‌کند که او همچون سلیمان حکومتی موفق و پایدار داشته باشد و عمرش مانند خضر، جاودانه باشد. همچنین به زیبایی و جذابیت او اشاره می‌کند و می‌گوید که هر مجلس و محفل زینت‌پذیر اوست. شاعر با استفاده از نمادهایی چون «زهره» و «خسرو سیارگان»، عظمت و محبت او را نشان می‌دهد. او امیدوار است که قضا و قدر همواره به نفع آصف باشد و دشمنانش در آتش غم بسوزند. در نهایت، برکت و کرامت او را ستایش کرده و آرزو می‌کند که همیشه در راه درست و شایسته گام بردارد.