نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۴۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

بر اوج فلک رایت سروری را

ز جمع بزرگان کسی میرساند

که داد و ستد باشدش با سخنور

زری میدهد گوهری میستاند

چنین گر نباشد چرا مرد فاضل

باستد بپا پیش او مدح خواند

چه خوش نکته ئی گفت شیرین زبانی

کز او تا جهان باشد این نکته ماند

طمع چون بریدم من از مال خواجه

زنش غر که خود را کم از خواجه داند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت ها به ستایش فردی از بزرگان پرداخته شده که در اوج مقام و سروری است. این فرد در تعاملات خود با سخنوران، مخصوصاً در داد و ستد، به تبادل زر و گوهر اهمیت می‌دهد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که برای مردان فاضل می‌ارزد تا در مدح او برآیند و به سخن‌های شیرین او توجه کنند. در انتها، شاعر از طمع و احساس خود نسبت به مال خواجه سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همسر او خود را در مقام برتر از خواجه می‌داند.