شمارهٔ ٢۴۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
ببخش آنچه دستت بدان میرسد
گرت دست بخشش بجان میرسد
که هر نیک و بد کز تو آید بتو
مکافات آن بیگمان میرسد
سرانجام چون حکم میر اجل
بطفل و به پیر و جوان میرسد
خردمند را باید آماده بود
که حکم اجل ناگهان میرسد
ره مردمی گیر ابن یمین
گرت دست قدرت بدان میرسد
که اینست راهی که پایان او
به بستانسرای جنان میرسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌آموزد که بخشش و نیکوکاری باید در وجود ما باشد و هر عملی که از ما سر می‌زند، در نهایت آثار و نتایج آن به خودمان برمی‌گردد. همچنین، ما باید آماده مواجهه با مرگ و وقت آن باشیم، زیرا هیچ‌کس نمی‌داند چه زمانی خواهد رسید. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی راه انسانیت و نیکی را در پیش گیرد، در پایان به بهشت و خوشبختی خواهد رسید.