نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۵١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

پیش ازین گر قدسیان با یکدیگر

راز میگفتند گوشم میشنید

وینزمان ننیوشم اسرافیل اگر

صور خود در گوش من خواهد دمید

وای بر ابن یمین زین بستگی

گر نگردد لطف یزدانی کلید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به گوش سپردن به رازهایی که قدسیان (فرشتگان) با یکدیگر می‌گویند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر اسرافیل (فرشته داوری) در این زمان صور خود را در گوش او بدمد، او نمی‌تواند بشنود. همچنین، به حال خود می‌پردازد و از این که بندگی و وابستگی‌اش به خداوند موجب لطف و رحمت او نشود، نگران است.