شمارهٔ ٢۵۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
تا شتابان بر فراز خاک خواهد بود باد
تا ز آب آتش نخواهد هیچ وقتی دید داد
داور هر چیز کین زینچار میاید پدید
خسرو عادل محمد بیگ ارغونشاه باد
آنکه تا شد صیت عدل او بگیتی منتشر
منطوی شد نامه اعمال کسری و قباد
وانکه تا ذاتش برادی در جهان مشهور گشت
شد جهانرا ذکر جود حاتم طائی زیاد
ما در ارکان نزاید تا ابد چون او پسر
زانکه تا اکنون ز اغاز و ازل باری نزاد
در هنر با او عدو گر لاف همرنگی زند
هر که را عقلی بود شهباز بشناسد ز خاد
شاد باش از لطف ایزد تا ابد لابد بود
زانکه چون ابن یمین خلقی ازو هستند شاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به توصیف صفات برجسته و ویژگی‌های خاصی از یک فرمانروا به نام محمد بیگ ارغونشاه می‌پردازد. او را با عنوان خسرو عادل می‌نامد و عدالت گسترده‌اش را ستایش می‌کند که به‌واسطه آن، نام او در سراسر جهان پراکنده شده است. شاعر به مباحثی چون علم، هنر و نسبت آن با شخصیت این پادشاه اشاره می‌کند و او را به عنوان نمونه‌ای منحصر به فرد در تاریخ بشر معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر از لطف و رحمت خداوند سخن می‌گوید و بر شادی و خوشبختی خلق تأکید دارد.