شمارهٔ ٢۵۶ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
ترا فضل بر دیگران بیش از آن نیست
که تو می‌دهی چیز و او می‌ستاند
چو ندهی و نستاند آن فضل بر خاست
چو اویی و بر او چه رجحان بماند
طمع چون بریدم من از مال خواجه
زنش غر که خود را کم از خواجه داند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها بیان می‌کنند که فضیلت و برتری تو بر دیگران فقط به خاطر دادن چیزهایی به آنها نیست. اگر چیزی ندهی و آنها نیز نستانند، آن برتری دیگر وجود نخواهد داشت. همچنین، وقتی طمع و وابستگی خود را از مال دیگران قطع می‌کنیم، حتی کسانی که به نظر خود را باطل می‌انگارند، می‌دانند که ارزششان به خودشان وابسته است و از دیگران کمتر نیستند.