نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢۶١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

چند گوئی که دولت و دولت

زینهوس تو هلاک خواهی شد

من گرفتم که خود ز دولت و مال

از سمک بر سماک خواهی شد

نه از اینخاکدان آدمخوار

عاقبت زیر خاک خواهی شد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر فرد به دولت و مال اشاره می‌کند و تأکید دارد که انسان در نهایت به سرنوشت محتوم خود دچار می‌شود. او می‌گوید که نمی‌توان از دنیای مادی گریخت و در نهایت همه باید به زمین بازگردند. به عبارتی، هیچ چیزی از دنیا و قدرت‌های آن نمی‌تواند انسان را از هلاکت نجات دهد و در پایان همه ما از خاک خواهیم بود.