شمارهٔ ٢۶٣ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش جمعیتی می‌پردازد که شاعران به خاطر فضیلت‌ها و ویژگی‌های خوبشان آنان را تحسین کرده‌اند. شاعر بیان می‌کند که این گروه با کارهای نیک و انسانی خود، غم و اندوه را از دل دیگران دور کرده‌اند. همچنین، اشاره می‌کند که حتی اگر اعضای این گروه در نظر دیگران به‌ظاهر نبوده باشند، اما استعداد و فرهنگشان شایسته ستایش است. شاعر از تناقض میان ثروت این افراد و رفتار خیری که باید داشته باشند، صحبت می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که شاید آنان برای خودشان شهرت جمع کرده‌اند و شاعران را برای منافع خود ستوده‌اند. در نهایت، این شعر به تأمل در فضیلت‌ها و رفتار انسانی این گروه می‌پردازد.