نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٧٠ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

چون جامه چرمین شمرم صحبت نادان

زیرا که گران باشد و تن گرم ندارد

از صحبت نادان بترت نیز بگویم

خویشی که توانگر شد و آزرم ندارد

زین هر دو بتر دان تو شهی را که در اقلیم

با خنجر خونریز دل نرم ندارد

زین هر سه بتر نیز بگویم که چه باشد

پیری که جوانی کند و شرم ندارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شاعر از صحبت با نادان و همصحبتی با افرادی که فاقد آداب و نزاکت هستند، ابراز نارضایتی می‌کند. او می‌گوید که صحبت با افراد نادان دشوار و گران‌مایه است، چرا که آنها ارزش‌های انسانی را درک نمی‌کنند. همچنین به عیوب فرد ثروتمندی اشاره می‌کند که بدون شرم و حیا زندگی می‌کند. در نهایت، شاعر بدترین مورد را فرد سالخوردهای می‌داند که به جوانی و بی‌شرمی می‌پردازد. به طور کلی، موضوع اصلی انتقاد از افرادی است که اخلاق و آداب را رعایت نمی‌کنند.