شمارهٔ ٢٧۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خلق خدا که خدمت دادار میکنند
هستند بر سه قسم که این کار میکنند
قسمی شدند از پی جنت خدا پرست
و آن رسم و عادتیست که تجار میکنند
قوم دگر کنند پرستش ز بیم او
و اینکار بندگانست که احرار میکنند
جمعی نظر ازین دو جهت قطع کرده اند
بر کار هر دو طایفه انکار میکنند
چون غیر خویش مرکز هستی نیافتند
بر گرد خویش دور چو پرگار میکند
اینست راه حق که سوم فرقه میروند
سیر و سلوک راه بهنجار میکنند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به بررسی سه گروه اشاره میکند که در خدمت به خداوند فعالیت میکنند. گروه اول کسانی هستند که به خاطر بهشت خدا عبادت میکنند و این کارشان به سنت تجار شباهت دارد. گروه دوم به خاطر ترس از عذاب الهی worship میکنند و این نوع پرستش زنجیری است. اما گروه سومی وجود دارد که نه به خاطر بهشت و نه به خاطر ترس، بلکه از روی حقیقت و شناخت خداوند به عبادت مشغولند و راهی درست و بهنجار را در پیش گرفته‌اند. این گروه بر این باورند که باید مرکز هستی را در درون خود جستجو کنند و از این شیوه به سیر و سلوک پرداخته‌اند.