شمارهٔ ٢٧٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در باب من ز روی حسد یک دو نا شناس
دمها زدند و کوره تزویر تافتند
بر کارگاه خبث طبیعت که هستشان
یکچند سال حلیت تلبیس بافتند
تا در شب ضلال بسعی کمان چرخ
موی غرض بناوک حیلت شکافتند
ظنشان چنان فتاد که غمها به من رسد
از بسکه بهر غمز بهر سو شتافتند
رغما لا نفهم همه نیکی بمن رسید
و ایشان جزای فعل بد خویش یافتند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از حسد و کینه‌ورزی افراد ناشناس صحبت می‌کند که به او آسیب رسانده‌اند. این افراد با نیرنگ و تزویر، سعی کرده‌اند تا بر او غلبه کنند و او را در معرض مشکلات قرار دهند. شاعر می‌گوید که این سختی‌ها به او رسیده است، اما در نهایت، او نیکی‌ها و خوبی‌ها را دریافت کرده و آن‌ها جزای اعمال بد خود را می‌بینند.