نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٧٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

دی یکی گفت که در مجلس دستور جهان

هر چه خواهد دلت آن نیست که حاصل نشود

لیک یک شیوه در او دیدم و نپسندیدم

وانچنان شیوه پسندیده عاقل نبود

هر که در صف نعال است کنون روز دگر

بجز از صدر گهش مسکن ومنزل نبود

مجلسش از ره تعظیم چو کعبه است و در او

هر کجا فرض کنی منزل نازل نبود

گفتم ای ساده دل اندیشه بخود ره مده

که بنزد خرد اینمسئله مشکل نبود

کعبه را خاصیتی هست که در حضرت او

قدر مفضول کم از رتبت فاضل نبود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به نقد و بررسی برخی از رفتارها و ویژگی‌های انسانی در جامعه می‌پردازد. گوینده به این نکته اشاره دارد که در مجالس و محافل، هر چیزی که دل می‌خواهد به دست نخواهد آمد، اما شیوه‌ای را می‌بیند که پسندیده نیست. او به ویژگی‌هایی همچون احترام به مقام و منزلت در مجالس اشاره می‌کند و می‌گوید که در جایی که بزرگترها حضور دارند، دیگر جایی برای کمترها نیست. همچنین او به اهمیت و جایگاه کعبه به عنوان نماد تقوا و احترام اشاره می‌کند و می‌گوید که در این مکان، تفاوت میان افراد کم و زیاد نمی‌شود. در نهایت، گوینده به شنونده می‌گوید که در این مسائل، ساده دل نباشد، زیرا در نظر عاقلان این موضوعات پیچیده نیست.