نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٨١ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دامن مرد کاهلی چو گرفت

گله از گردش زمانه کند

مطرب از کار چون فروماند

خشم بر گوشه چغانه کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به حالتی از کاهلی و نارضایتی از زمانه اشاره دارد. وقتی که انسان در کار و فعالیت دچار سستی می‌شود، به سرعت زمان را هم بهانه می‌کند. همچنین، اگر نوازنده (مطرب) در کار خود شکست بخورد، به جای تلاش بیشتر، به ناامیدی و خشم دچار می‌شود و شروع به سرزنش و پناه بردن به تنهایی می‌کند.