شمارهٔ ٢٨۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
در اینزمانه ندانم کسی ز اهل خرد
نظر بدوزد و بهر طمع زبون نشود
مجردی چو الف در جهان کجا باشد
که پیش میم طمع قامتش چو نون نشود
غلام همت آنم که خاطر عالیش
مطیع همت انباء دهر دون نشود
چو خاک پای لئیمان شوی ز آتش حرص
شود بباد همه آبروت و چون نشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به موضوع خرد و طمع می‌پردازد و می‌گوید که آیا کسی هست که به خاطر طمع خود بزرگ‌منشی را فراموش کند؟ او به ویژگی‌های افراد اشاره می‌کند و می‌گوید که باید همت و اراده‌ای بلند داشت و در برابر دنیای پست و طمع‌کار تسلیم نشد. در پایان، او به خطرات حرص و طمع اشاره می‌کند که می‌تواند باعث از بین رفتن آبرو و شخصیت انسان شود.