شمارهٔ ٢٩ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
منور شد به شمس دولت و دین
دو گیتی چون هم این دارد هم آن را
خرد در جنب ذات پاک اصلش
فروتر از هجین دارد هجان را
شکست تیر را در عهد کلکش
سپهر اندر کمین دارد کمان را
به قصد جان بدخواهانش مریخ
کشیده در سنین دارد سنان را
عدو بهر هزیمت در جدالش
قوی حصنی حصین دارد حصان را
اگر نحسین را افتد قرانی
دوا آن بی‌قرین دارد قران را
به عون دولت ار باشد مرادش
شجاع و با حنین دارد حنان را
اگر خواهد عجب نبود ز حزمش
که ثابت چون زمین دارد زمان را
مکان سرفرازی را مکین است
بحمدالله مکین دارد مکان را
نشان مکرمت جستم فلک گفت
کنون مسندنشین دارد نشان را
سزد کابن یمین در مجلس او
که از جای چنین دارد چنان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به ستایش و تمجید از شخصیت عظیم و وجود نورانی فردی اشاره دارد که شرف و بزرگی در دولت و دین را به همراه دارد. در آن به ویژگی‌های برجسته او مثل خرد، شجاعت و حزم پرداخته شده و بیان شده که او در مواجهه با دشمنان همواره قوی و با استقامت است. همچنین به قدرت و عظمت زمان و مکان او اشاره می‌شود و به زیبایی و بزرگی مسندش توصیف می‌شود. به طور کلی، این شعر تجلیلی از کسی است که در عرصه‌های مختلف زندگی برتری دارد و خداوند او را با نعمت‌های فراوانی همراه کرده است.