نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٩۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

رزق مقسومست و وقت آن معین کرده اند

بیش از آن و پیش ازین واصل نمیگردد بجهد

هر چه میاید ز نیک و بد بدان خرسند باش

کانچه خواهی ز آسمان حاصل نمیگردد بجهد

هر که با ادبار آمد توام از آغاز کار

گو مرنجان خویش را مقبل نمیگردد بجهد

سوسن آزاد چون از قول محروم آمدست

گر چه دارد ده زبان قائل نمیگردد بجهد

هر که چون ابن یمین مجنون لیلی منظریست

ترک او گیرید کو عاقل نمیگردد بجهد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر بر این نکته تأکید دارد که رزق هر فرد مقدر و معین است و هیچ چیز نمی‌تواند آن را تغییر دهد. هر چه به انسان می‌رسد، اعم از خوب یا بد، باید با آن خرسند باشد زیرا تلاش برای به‌دست‌آوردن چیزی که مقدر نشده، نتیجه‌ای نمی‌دهد. همچنین، افرادی که با بدشانسی یا ناامیدی روبرو می‌شوند باید توجه داشته باشند که این وضعیت ادامه‌دار نیست و نمی‌توانند به زور وضع خود را تغییر دهند. در نهایت، اشاره به این دارد که برخی افراد، مانند "ابن یمین" عشق و جنون را تجربه می‌کنند ولی باید از فکر کردن به چیزهایی که خارج از کنترل‌شان است، دست بردارند.