نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٢٩۶ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

ز من بخدمت مخدوم من فتوح الله

که باد سایه عالیش تا ابد ممدود

که باشد آنکه ز روی نیاز عرض کند

که از طریق کرم گر بطالع مسعود

عنان عزم سوی مخلصان خود تابی

شود ایاز تو از راه بندگی محمود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به خدمت‌گزاری خود به شخصی به نام فتوح الله اشاره می‌کند و دعا می‌کند که سایه او همیشه بر سر داشته باشد. او از روی نیاز و برای جلب رحمت، دعایی برای او می‌کند و از خلوص و بندگی برای خدا صحبت می‌کند. این شعر نماد وفاداری و ارادت به یک بزرگ‌مرد است و بر بیشتر شدن رحمت و برکات تاکید دارد.