نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٢۴ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

فریاد از اینجهان که خردمند را ازو

بهره بجز نوایب و حرمان نمیرسد

دانا بمانده در غم تدبیر روزیش

یکذره غم بخاطر نادان نمیرسد

جاهل بمسند اندرو عالم برون در

جوید کلید و راه بدربان نمیرسد

جاهل بمسند اندر و عالم برون در

جوید کلید و راه بدربان نمیرسد

جهال در تنعم و ارباب فضل را

با صد هزار غصه یکی نان نمیرسد

اینکارها بحکمت یزدان مقدرست

کس در رموز حکمت یزدان نمیرسد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نکوهش وضعیت انسان‌ها در جامعه پرداخته است و بیان می‌کند که خردمندان در رنج و فقر به سر می‌برند، در حالی که جاهلان در مقام‌های بالا قرار دارند و به دنبال راه‌های نادرست هستند. داناها باوجود تلاش‌هایشان، به حقایق و نعمت‌های واقعی دست نمی‌یابند و تنها با غم و اندوه زندگی می‌کنند. همچنین، اشاره به این دارد که همه این شرایط به اراده و حکمت الهی وابسته است و هیچ‌کس نمی‌تواند به طور کامل به رموز این حکمت پی ببرد.