شمارهٔ ٣۵١ ابن یمین

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ابن یمین در این شعر به بیان خود می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که سخنانش از عمق و دانش برخوردارند. او بر این باور است که کسی نمی‌تواند به خوبی شعر او را درک کند، و اگر کسی بخواهد او را با دیگر شاعران مقایسه کند، به اشتباه می‌افتد. او همچنین احساس رنج می‌کند زمانی که آثارش مورد تحسین افرادی شوند که خود را نمی‌شناسد. شاعر به نوعی از تنهایی و عدم درک آثارش توسط دیگران سخن می‌گوید.