نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣۵٣ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

منه بر جهان دل که معشوق تست

که او چون تو عاشق فراوان کشد

ببر تا توانی ازین گرگ پیر

که او دائما شیر مردان کشد

ندارد غم از چشم گریان کس

که بسیار با روی خندان کشد

توقع مکن هیچ بهبود از او

که بیمار خود را بدرمان کشد

حذر کن ازو همچو سیمرغ زال

که این زال رستم فراوان کشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر هشدار می‌دهد که دل را به معشوق نسپاری، زیرا معشوق می‌تواند مانند یک گرگ پیر خطرناک باشد که عاشقان را به هلاکت می‌برد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که معشوق هیچ رحم و محبت واقعی ندارد و فقط به خوشی و خنده خود فکر می‌کند. از او هیچ انتظاری برای بهبود نباید داشت، چرا که او فقط به فکر خود است و مانند زالی که رستم را می‌کشد، می‌تواند خطرناک باشد. بنابراین، باید از او دوری کرد.