شمارهٔ ٣۵۵ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
مرد فرزانه کز قضا ترسد
عجب ار فکر او خطا نبود
زانکه اینحال از دو بیرون نیست
یا قضا هست یا قضا نبود
گر قضا هست جهد نیست مفید
ور قضا نیست خود بلا نبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، فرد فرزانه از ترس قضا و سرنوشت سخن می‌گوید. او تعجب می‌کند اگر فکرش اشتباه باشد، زیرا وضعیت فعلی ناشی از دو حالت ممکن است: یا قضا وجود دارد یا ندارد. اگر قضا وجود داشته باشد، تلاش کردن فایده‌ای ندارد و اگر قضا وجود نداشته باشد، مشکلی نیز پدید نخواهد آمد. در حقیقت، این ابیات به پذیرش سرنوشت و عدم نگرانی از آن اشاره دارند.