شمارهٔ ٣۶٢ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ملامتم مکنید ار نبید مینوشم
که رستگاری آزادگان بود ز نبید
کسی که بخل نورزید رستگاری یافت
بحکم ایزد کس مست را بخیل ندید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از دیگران میخواهد او را سرزنش نکنند اگر به نوشیدن شراب میپردازد، زیرا او معتقد است که رستگاری و آزادی در این کار نهفته است. به همچنین، بیان میکند که شخصی که بخیل نباشد، به رستگاری میرسد و از نظر خداوند، هیچ فردی که مست باشد، را بخیل نمیدانند.