نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣۵٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

مکن هرگز ستم بر زیر دستان

که ایشان چون تو حق را بندگانند

حیات دائم از داد و دهش جوی

که نوشروان و حاتم زندگانند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

هرگز بر زیر دستان ستم نکن، زیرا آنها نیز چون تو حق دارند. زندگی ابدی را از راه عدل و بخشش به دست آور، چون نوشروان و حاتم همواره زنده‌اند.