شمارهٔ ٣۶٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نه بکوشش در است روزی خلق
نه بجد و بجهد داد ستند
از تکاپوی رزق نگشاید
گر چه مردم در آن فتادستند
بی بر و بار ماند برگ چنار
گر چه صد دست بر گشادستند
باز نرگس فکنده سر در پیش
تاج زر بر سرش نهادستند
تا بدانی که طالعست همه
هر کسی را هر آنچه دادستند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر این است که تلاش و کوشش انسان‌ها در کسب روزی و درآمد، همیشه نتیجه‌ای ندارد. حتی اگر افراد زیادی در تلاش باشند، ممکن است همچنان در تنگنا بمانند. همچنین، سرنوشت و تقدیر هر فرد در نهایت تعیین‌کننده است و هر کسی آنچه را که به او مقدر شده، دریافت می‌کند. به عبارتی، تلاش و کوشش به تنهایی کافی نیست و عوامل دیگری نیز بر سرنوشت انسان تأثیرگذارند.