شمارهٔ ٣٧۴ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
هر کرا با خود مصاحب میکنی
بنگرش تا خویشتن چون میزید
گر بقدر حال سامانیش هست
میل او کن کو بقانون میزید
ور نباشد رونقی در کار او
ز آنکه حد-اوست افزون میزید
سالها گر تربیت خواهیش کرد
همچنان باشد که اکنون میزید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیتها به این موضوع اشاره دارند که هر کسی را که به عنوان همنشین انتخاب میکنی، باید دقت کنی که او چهگونه انسانی است. اگر آن شخص ویژگیهای مناسبی دارد، باید با او همساز باشی؛ اما اگر او در کارش رونقی ندارد یا از نظر کیفی در سطح پایینی است، ممکن است تاثیر منفی بر تو بگذارد. در نهایت، حتی اگر سالها تلاش کنی تا او را تغییر دهی، ممکن است هیچ تغییری در او حاصل نشود.