نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٧٧ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

هنر بباید و رادی و مردمی و خرد

بزرگزاده نه آنست کو درم دارد

ز مال و جاه ندارد تمتعی هرگز

کسیکه بازوی ظلم و سر ستم دارد

خوشا کسیکه ازو بد بهیچکس نرسد

غلام همت آنم که این قدم دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اهمیت هنر، خرد و فرهنگ جامعه اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که بزرگی و ارزش انسان در مال و مقام او نیست. او می‌گوید کسی که در مسیر ظلم و ستم باشد، هرگز نمی‌تواند بزرگ باشد. همچنین، شاعر به فردی که از او بدی نمی‌بیند، ارج می‌نهد و خود را غلام همت کسانی می‌داند که در راه حق و انصاف قدم برمی‌دارند.