نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ٣٩ ابن یمین

ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

دیدم برین رواق زبرجد کتابتی

بر لوح لاجورد نوشته بزر ناب

هر خانه ئیکه داخل این طاق ازرقست

گر صد هزار سال بپاید شود خراب

بیرون ازین رواق بنا کن تو خانه ئی

کو آفت خراب نیابد بهیچ باب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و fragility زندگی اشاره می‌کند. او از رواقی با سنگ‌های زینتی می‌گوید که بر روی آن نوشته‌ای از خداوند وجود دارد. هر خانه‌ای که زیر این طاق آبی باشد، حتی اگر صد هزار سال هم پایدار بماند، در نهایت ویران خواهد شد. بنابراین، شاعر به مخاطب پیشنهاد می‌کند که خانه‌ای واقعی بسازد که تحت تاثیر هیچ خرابی قرار نگیرد.