شمارهٔ ٣٨ ابن یمین
ابن یمین فریومدی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
دو مشفق اند ادیب و طبیب بر سر تو
نگاه دار بعزت دل ادیب و طبیب
ز درد خسته شوی گر بنالد از تو طبیب
بجهل بسته شوی گر برنجد از تو ادیب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به دو شخصیت مهم یعنی ادیب و طبیب اشاره دارد. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که اگر به دل ادیب و طبیب آسیب برساند، این کار می‌تواند عواقب خطرناکی داشته باشد. اگر طبیب از درد رنج ببرد، ممکن است شما هم دچار مشکل شوید و اگر ادیب از نادانی شما ناراحت شود، شما دچار جهالت و نادانی خواهید شد. بنابراین باید از هر دو شخصیت با احترام و عزت مراقبت کرد.